Forteresse de Saint-Amand-Montrond

Saint-Amand-Montrond - Café van Madame Renée - zomer 1989
Saint-Amand-Montrond - Café van Madame Renée - zomer 1989
Saint-Amand-Montrond - bij boer Lulu - zomer 1989
Saint-Amand-Montrond - dagje uit - zomer 1987
Saint-Amand-Montrond - bij boer Lulu - zomer 1989
Saint-Amand-Montrond - zomer 1987
Saint-Amand-Montrond - zomer 1987
Saint-Amand-Montrond - zomer 1987
Saint-Amand-Montrond - zomer 1987
Saint-Amand-Montrond - zomer 1987
Saint-Amand-Montrond - zomer 1987
Saint-Amand-Montrond - zomer 1987
Saint-Amand-Montrond - zomer 1987
Saint-Amand-Montrond - zomer 1987
Saint-Amand-Montrond - zomer 1987
Saint-Amand-Montrond - zomer 1987
Saint-Amand-Montrond - zomer 1987
Saint-Amand-Montrond - zomer 1987
Saint-Amand-Montrond - zomer 1987
Saint-Amand-Montrond - zomer 1987
Saint-Amand-Montrond - zomer 1987
Saint-Amand-Montrond - zomer 1987

Gedurende vier zomers (1984, 1986, 1987 en 1989) heb ik, als vrijwilliger, restauratiewerk verricht aan het kasteel / fort van Saint-Amand-Montrond. Het is het enige in zijn soort in het centrum van Frankrijk dat een uitgebreide versterking bezat in de vorm van bastions. Deze versterking ligt op een kalkhoudende heuvel die ingeklemd ligt op een plek waar twee rivieren, de Marmande en de Cher, samen komen. Het oudste deel, met de ronde slottoren, stamt uit de 13e eeuw. In de loop der tijden vonden er grote aanpassingen plaats aan het kasteel. Henri II de Bourbon-Condé heeft het kasteel in 1621 enorm vergroot en veranderd in een fort. Hij liet een uitgebreid netwerk van versterkte bastions aanleggen.

Het kasteel bleef gespaard voor de verwoestingen van de koninklijke legers in 1651 – 1652, maar werd later slecht onderhouden. In de 18e eeuw werd het uiteindelijk gebruikt als steengroeve door de plaatselijke bewoners om er onder andere hun huizen van te bouwen. Tenslotte veranderde de heuvel in een openbaar park.

In 1970 werd de CHASA (Cercle d‘Histoire et d’Archéologie du Saint-Amandois) opgericht. Deze lokale historische en archeologische vereniging stelt zich ten doel om een deel van het kasteel weer bloot te leggen, verder verval tegen te gaan en het publiek kennis te laten maken met de rijke geschiedenis van deze plek.

Via het nationale netwerk (REMPART) van lokale verenigingen die zich inzetten voor het behoud van hun erfgoed kwam ik terecht bij de CHASA. Gedurende die zomers heb ik meegeholpen met het toegankelijk maken en houden van het terrein, en het versjouwen en sorteren van zware stenen naar grootte. Verder heb ik er gemetseld en aan steenbewerking gedaan. Het leuke aan al dit zware werk, in een regio waar het ’s zomers ontzettend warm wordt, waren de contacten met al die mensen met verschillende achtergronden en de gezamenlijke wekelijkse dagtochtjes die we in de omgeving maakten.